สัญลักษณ์ประจำจังหวัดสตูล
ตราประจำจังหวัด
รูปพระสมุทรเทวาสถิตอยู่บนแท่นหินกลางทะเล
เบื้องหลังมีรัศมีพระอาทิตย์อัสดง
พระสมุทรเทวา คือ เทวดาผู้ปกป้องรักษามหาสมุทร
บัลลังค์หิน คือ วิมารของเทวดา
พระอาทิตย์อัสดง คือ ฝั่งทะเลตะวันตก หรือมหาสมุทรอินเดียนั่นเอง
อักษรย่อจังหวัดสตูล : "สต"
|
|
ธงประจำจังหวัดสตูล
คำขวัญประจำจังหวัด: "สตูล สงบ สะอาด ธรรมชาติบริสุทธิ์" |
|
ดอกไม้ประจำจังหวัด: " ดอกกาหลง"
เดิมคือดอกกระดังงา ตามความคิดของพระยาสมันตรัฐบุรินทร์(ตุ๋น บินอับดุลลาห์)โดยมีเหตูผลตามคุณสมบัติคือ |
๑ กลีบดอกสวยงาม
๒ ก้านดอกแข็งแรงทนทานไม่ร่วงลงดินง่าย
๓ กลิ่นหอมจัดทวนลม
๔ ทำบุหงารำไปได้ดีกว่าดอกไม้ชนิดอื่นในท้องถิ่น |
แต่ก็ถูกเปลี่ยนตามความคิดของหัวหน้าส่วนราชการในการประชุมคราวเดียวกับการเปลี่ยนต้นไม้ประจำเมือง |
หัวหน้าส่วนบางคนที่เป็นคนจังหวัดสตูลก็คัดค้านแต่ผลสุดท้ายก็ถูกเปลี่ยนเป็นดอกกาหลงมาจนทุกวันน ี้ทั้งข้อ ๑ และ ๒ ไม่มีหลักฐานอ้างอิงเป็นทางการ แต่เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไป ในสมัยนั้นทั่วทั้งเมืองจะมีต้นกระดังงา(ไทย) งอกงามหลายจุด เช่น หลังมัสยิดอากีบี หน้าจวนผู้ว่าราชการจังหวัดสตูลและกระดังงาจีน(กลีบหนา) ก็มีการปลูกกันทั่วไปเช่นเดียวกับต้นสายหยุด ซึ่งยังนิยมปลูกจนทุกวันนี้ สำหรับเอกสารอ้างอิงคงสูญหายหรือไม่มีใครเก็บไว้ แต่ประชาชนทั่วไปทราบดี ส่วนดอกกาหลงนั้นไม่มีใครรู้จักโดยเฉพาะคนสตูลดั้งเดิม |
|
ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นหมากพลูตั๊กแตน |
เนื่องจากชื่อสตูล เพี้ยนมาจากภาษามาลายู คือ Setolหรือ Setul จากรากศัพท์ ภาษากรีก Santul แปลว่า กระท้อน |
| ผลไม้ลือชื่อของไทย |
| |
ในสมัย นายหิรัญ ศิษฎิโกวิท เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล หัวหน้าส่วนป่าไม้ร่วมกับสรรพากรจังหวัดได้เสนอเปลี่ยนต้นไม้ |
ประจำเมืองในที่ประชุมประจำเดือนหัวหน้าส่านโดยกำหนดต้นกระซิกหรือมากพลูตั๊กแตนเป็นตัวตั้ง แต่มีผู้คัดค้าน มติวันนั้นจึงไม่มี แต่ต่อมาจังหวัดมีหนังสือเวียนพร้อมชื่อต้นไม้หลายชนิดถึงหัวหน้าส่วนให้เลือกต้นไม้ที่ควรเป็นต้นไม้ประจำเมืองแทนต้นกระท้อน |
| ปรากฏว่ามีผู้เลือกต้นกระซิกมากกว่าต้นไม้ชนิดอื่น ต้นกระซิก จึงกลายเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดสตูลตั้งแต่บัดนั้น ซึ่งชาวสตูลที่ได้รับการศึกษาและเป็นคนดั้งเดิมยังคงความแปลกใจมาจนทุกวันนี้ |
| |
สี้ประจำจังหวัด: เขียว - เหลือง |
ปรากฏมาแต่ดั้งเดิมที่ผู้รู้บอกว่าเป็นสีของการศึกษา จึงใช้เป็นสีประจำของโรงเรียนประจำจังหวัดด้วย ตามที่ได้ยินมานั้น |
จะเห็นได้ว่าสีเขียวมีความหมายถึงความเขียวขจีของพฤกษาโดยทั่วไปดูร่มรื่น ร่มเย็น อันหมายถึงความสงบร่มเย็นเป็นสุขของชาวสตูล ส่วนสีเหลืองนั้นหมายถึง สีของกษัตริย์ หรือเจ้าเมืองซึ่งได้ทำประโยชน์แก่ท้องถิ่นนี้มาโดยตลอด แต่มาภายหลังมีผู้ให้ความหมายเพิ่มเติมว่าเป็นสีแห่งธรรมะ ทั้งพุทธและอิสลาม ซึ่งอยู่รวมกันอย่างสมานฉันท์ตั้งแต่บรรพกาล |
| |
| |
บทความโดยนายยงยศ ใจสมุทร |
อดีตประธานสภาวัฒนธรรมจังหวัดสตูล |
พ.ศ.๒๕๔๘ |
